Wanneer goud en zilver stijgen, wordt dat vaak afgedaan als een inflatieverhaal of een speculatieve hype.
Die uitleg is volgens de pseudonieme analist EndGame Macro te kort door de bocht. Historisch gezien trekken edelmetalen vooral kapitaal aan op momenten dat het vertrouwen in het financiële systeem dunner wordt.
Niet omdat mensen ermee willen betalen, maar omdat ze erdoorheen willen komen. Zoals EndGame Macro het samenvat: goud en zilver bestaan buiten het beloftesysteem. Ze zijn niet afhankelijk van beleid, schulden of digitale infrastructuur. En juist dát maakt ze relevant.
Direct weten als bitcoin of XRP omhoog schieten? Volg Crypto Insiders nu op Instagram
Waarom goud en zilver slecht werken als dagelijks geld
Voor dagelijkse transacties zijn edelmetalen simpelweg onhandig. Ze zijn zwaar, lastig deelbaar en vereisen altijd een vorm van verificatie. Niemand wil bij de kassa eerst het zilvergehalte controleren of discussiëren over de actuele ounceprijs.
Daarbovenop komen praktische fricties: spreads bij handelaren, btw of vermogensbelasting in sommige landen en regels waarbij het uitgeven van goud wordt gezien als een verkoop, met mogelijke fiscale gevolgen.
Dat maakt goud en zilver ongeschikt als transactiegeld. Niet omdat ze falen, maar omdat ze nooit voor dat doel ontworpen zijn.
Digitaal geld daarentegen is efficiënt, exact en snel. Het is gebouwd voor betalingen, terugboekingen en fraudepreventie. Dat is het domein van transactiegeld.
Waar edelmetalen wél in uitblinken
De kracht van goud en zilver zit in hun rol als waarde-opslag wanneer vertrouwen afbrokkelt. Ze zijn schaars, niet politiek te creëren en vragen echte kosten om te produceren. Over lange perioden helpt dat om koopkracht te behouden, vooral wanneer valuta verwateren of systemen worden heringericht.
De geschiedenis laat dit patroon keer op keer zien. Muntstelsels worden uitgehold, rijken verdwijnen en financiële structuren veranderen. Na 1971, toen de goudkoppeling definitief werd losgelaten, verloor goud zijn rol als officieel geld, maar kreeg het een nieuwe functie: neutraal referentiepunt. Een asset zonder tegenpartijrisico.
Dat verklaart waarom centrale banken nog steeds grote goudvoorraden aanhouden en waarom kapitaal richting edelmetalen stroomt tijdens periodes van geopolitieke spanning en handelsconflicten. Het is geen paniek, maar herpositionering.
Waarom dit verhaal ook geldt voor bitcoin
Diezelfde logica is verrassend goed toepasbaar op bitcoin. Net als goud is bitcoin geen ideaal middel om dagelijks je boodschappen mee te doen. Het netwerk is niet ontworpen voor snelheid of gebruiksgemak op kassaniveau.
Maar bitcoin deelt de kernfunctie: schaarste zonder beleidsmaker. Het aanbod ligt vast, is transparant en kan niet worden aangepast door centrale banken of politieke besluiten. In die zin is bitcoin een digitale variant van monetair “overlevingsgeld”.
EndGame Macro wijst erop dat edelmetalen floreren in fases waarin vertrouwen in het bestaande systeem ter discussie staat. Niet omdat het systeem morgen instort, maar omdat beleggers zich willen indekken tegen structurele onzekerheid.
Hoe je er verstandig naar kijkt
De meest heldere benadering is om goud, zilver en bitcoin te zien als verzekering, niet als vervanging van je betaalrekening. Besteed in het systeem dat daarvoor is gebouwd. Bewaar een deel van je vermogen in assets die onafhankelijk zijn van welk systeem straks dominant is.
Dat vraagt geen dagelijkse monitoring van de bitcoin koers. Deze assets doen hun werk vaak jarenlang geruisloos, tot ze ineens weer relevant worden.
In een wereld die steeds digitaler wordt, en waarin nieuwe vormen van geld worden getest, zullen goud, zilver en bitcoin waarschijnlijk niet het geld zijn dat je uitgeeft, maar wel het geld dat blijft staan als de spelregels veranderen.
Het bericht Bitcoin en goud zijn geen betaalmiddelen, maar ‘overlevingsgeld’ verscheen eerst op Crypto Insiders.