De Amerikaanse inflatie wordt volgens Brij Khurana van Wellington Management niet langer vooral aangejaagd door te lage rentes. In een opiniestuk in de Financial Times stelt hij dat de echte motor inmiddels ergens anders zit, namelijk bij hoge assetprijzen.
Zijn redenering is interessant, omdat zij haaks staat op de klassieke manier waarop de Federal Reserve naar inflatie kijkt. Normaal verhoogt de centrale bank de korte rente om de economie af te remmen. Maar volgens Khurana werkt dat instrument steeds minder goed in een economie waarin vermogen extreem ongelijk verdeeld is.
Vermogenseffect wordt belangrijker
De cijfers maken dat duidelijk. De beloning van werknemers is gedaald naar 50 procent van het Amerikaanse BBP, het laagste niveau sinds 1947. Tegelijkertijd ligt het nettovermogen van huishoudens rond 546 procent van het BBP, dicht bij een record.
Daarmee ontstaat een K-vormige economie. Jongere generaties zijn relatief afhankelijk van lonen, terwijl oudere generaties een groot deel van de opgebouwde vermogens bezitten. Als aandelen, huizen en andere assets blijven stijgen, blijft de koopkracht van vermogende huishoudens sterk.
Dat voedt vooral de vraag naar woningen, restaurants, reizen en andere diensten. Precies daar zit volgens Khurana de hardnekkige inflatie.
Rente raakt economie, niet de markt
Het opvallende punt is dat de korte rente volgens hem al restrictief is voor de reële economie. De arbeidsmarkt verzwakt. De banengroei was recent negatief en private werkgelegenheid groeit nog maar met ongeveer 0,5 procent per jaar.
Toch staan aandelenmarkten dicht bij recordstanden en halen AI-bedrijven honderden miljarden dollars op, ondanks onzekerheid over het uiteindelijke rendement op die investeringen. Met andere woorden, het monetair beleid remt de economie, maar niet de financiële markten.
En zolang de financiële markten blijven stijgen, blijft het vermogenseffect de inflatie ondersteunen.
Amerikaanse centrale bank moet assetprijzen aanpakken
Volgens Khurana moet de Amerikaanse centrale bank daarom creatiever worden. Ten eerste moet de centrale bank haar balans weer verkleinen. Minder liquiditeit betekent minder steun voor aandelen en andere reflatoire assets.
Ten tweede moet de centrale bank AI-gerelateerde kredietgroei beter onder toezicht brengen. Nu loopt veel financiering via private credit, buiten het directe bereik van bankenregulering. Dat maakt het moeilijker om oververhitting af te remmen.
Ten derde moet Fed-voorzitter Kevin Warsh duidelijk maken dat de zogenaamde Fed-put veel verder uit de markt ligt. Beleggers mogen er dus niet langer zomaar op rekenen dat de centrale bank ingrijpt bij iedere correctie. Wat nu wel weer lijkt te gebeuren, maar dan via het Amerikaanse ministerie van Financiën.
Het bericht “De Fed bestrijdt de verkeerde inflatie”: rijkdom jaagt prijzen op verscheen eerst op Newsbit.