Vanavond kijkt Wall Street weer naar de Amerikaanse centrale bank. De verwachting is helder. De Fed verhoogt de rente waarschijnlijk met 0,25 procentpunt.
Dat klinkt belangrijk. En dat is het ook, op de korte termijn. Maar wie iets verder kijkt dan het scherm van de daghandelaar, ziet dat deze ene renteverhoging het grote probleem niet oplost.
De markt heeft de verhoging grotendeels ingeprijsd. Als voorzitter Kevin Warsh tijdens de persconferentie geen rare bokkensprongen maakt, verwacht ik dan ook geen vuurwerk. De echte kwestie zit niet bij de beleidsrente, maar bij de lange rente.
De Amerikaanse 10-jaarsrente en 30-jaarsrente handelen inmiddels op de hoogste niveaus sinds 2007. Daar gaat een kwart procentpunt extra van de Fed weinig aan veranderen.
Elke dag deze analyse GRATIS in je mail ontvangen?
Op de hoogte blijven van de belangrijkste ontwikkeling in de financiële wereld? Abonneer je dan gratis op Finspresso Macchiato.
Voeg je bij ruim 600 anderen die elke werkdag een volledige marktupdate in hun inbox ontvangen. En het beste van alles? Het is helemaal gratis.
De prijs van kapitaal stijgt
Waarom blijven die lange rentes zo hardnekkig hoog?
Omdat er simpelweg enorm veel vraag naar kapitaal is.
- Overheden moeten steeds meer geld lenen om begrotingstekorten te financieren en bestaande schulden door te rollen.
- Bedrijven trekken ondertussen de portemonnee voor de AI-revolutie. Waar techreuzen vroeger hun cashflows gebruikten om eigen aandelen in te kopen, gaat nu iedere dollar, en soms meer dan dat, richting datacenters, chips, energie-infrastructuur en rekenkracht.
- Daar komt bij dat centrale banken na 2008 jarenlang grote kopers van staatsobligaties waren. Die tijd is voorbij. Er komt dus minder kapitaal het systeem in, terwijl de vraag juist stijgt.
Het gevolg is vrij eenvoudig. Als de vraag naar kapitaal stijgt, stijgt ook de prijs van kapitaal. Die prijs noemen we rente.
Eén verhoging is vooral theater
Om de lange rente echt omlaag te krijgen, moet die vraag naar kapitaal afnemen. Dat lukt niet met één renteverhoging van 0,25 procentpunt.
Daarvoor heb je waarschijnlijk een veel stevigere cyclus nodig. Vier, zes of acht renteverhogingen zouden de economie wél serieus kunnen afremmen. Maar dan kom je al snel in de buurt van een recessie.
En daar wringt het. Waarom zou een overheid bewust haar eigen economie de sloot in rijden, terwijl de staatsschuld juist steeds duurder wordt?
Natuurlijk doet de renteverhoging iets. De Fed wint een beetje geloofwaardigheid en remt de vraag aan de marge. Maar eerlijk gezegd voelt dit vooral als een renteverhoging voor de bühne.
Wen maar aan hogere rentes
De AI-revolutie stopt hier niet door. Het olietekort verdwijnt er ook niet mee. Voorlopig moet de wereldeconomie leren leven met hogere, of misschien beter gezegd: normalere rentes. Historisch gezien is een 10-jaarsrente rond 5 procent helemaal niet extreem. Het voelt alleen zo, omdat we jarenlang verslaafd waren aan gratis geld.
Voor aandelen was dit niveau bovendien de afgelopen jaren niet per se funest. De AI-bullmarkt bleef overeind. Het echte probleem ligt voorlopig bij de Amerikaanse overheid. Die moet een steeds groter deel van haar schuldenberg herfinancieren tegen deze rentes.
En dat is een stuk minder comfortabel dan een persconferentie van Kevin Warsh.
Het bericht Vanavond om 20.00 uur: een renteverhoging voor de bühne verscheen eerst op Newsbit.